Bij elkaar blijven voor de kinderen


"We blijven bij elkaar voor de kinderen" Aan het besluit om te gaan scheiden gaat vaak een proces van maanden, misschien wel jaren vooraf. Vele afwegingen, gedachten, zorgen, onzekerheden passeren de revue.

gebroken huis.jpg

 

“Is het echt zo erg, overdrijf ik? ”

“Ben ik egoïstisch als ik voor mijn eigen geluk kies?”

“Wat doe ik de kinderen aan?”

“Ik wil mijn kinderen een onbezorgde jeugd geven.”

“Misschien is het beter om te wachten tot de kinderen het huis uit zijn.”

 

Regelmatig zie ik van dichtbij de worsteling die ouders met zichzelf hebben rondom de vraag “Scheiden of bij elkaar blijven”.

Er spelen veel verschillende belangen mee bij deze afweging.

Als ouder voel je je verantwoordelijk voor je kind. Van nature wil je je kind beschermen tegen verdriet en pijn.  Als je dan zelf degene bent die die pijn en verdriet 'veroorzaakt', kan dat dat gepaard gaan met schuldgevoelens.

Als individu (vrouw of man) wil je je eigen geluk vormgeven, je ontwikkelen, alles uit jezelf halen wat erin zit, doen wat je energie geeft. Dat loopt niet altijd gelijk op met de ontwikkeling van je partner of kinderen.

Als partners ben je een verbinding aangegaan met elkaar, vanuit liefde. Je had een gezamenlijke toekomst voor ogen.

 

Een toekomstbeeld valt in duigen, of verandert op zijn minst.

Je kijkt naar de vakantiefoto’s. Zal dit de laatste gezamenlijke foto zijn?

Het doet verdriet. Loslaten kan lastig zijn. Wanneer dit dan ook nog eens gepaard gaat met verdriet bij je dierbaren, bij je kinderen, de schatten die je juist wil beschermen, kan het innerlijk conflict zwaar zijn.

 

Ik stel ouders altijd de vraag;

Wat voor voorbeeld wil jij zijn voor je kinderen?

Realiseer je dat je keuze een voorbeeld is voor je kinderen. Blijf je bij elkaar in het belang van je kinderen en maak je je eigen geluk ondergeschikt aan dat van de kinderen? Dan leer je kinderen ook dat rekening houden met anderen belangrijker is dan luisteren naar je eigen gevoel. Aan de andere kant geef je zo wellicht ook mee dat je vecht voor wat je dierbaar is.

 

Kiezen uit twee kwaden;

Bij elkaar blijven en je niet gelukkig voelen. Of bij elkaar blijven en steeds minder het positieve in je partner kunnen zien. Of je gevangen voelen in de relatie. Of spanning en ruzie doordat de relatie je niet geeft wat je wenst. Als dit het alternatief is van scheiden, moet je bij jezelf te rade gaan wat je schadelijker vindt voor je kinderen. Leven in een gezin waar de sfeer niet fijn is, waarin een of twee ouders niet gelukkig zijn, of waarin veel ruzie is heeft ook impact op een kind. Ook al doe je je best om niets te laten merken. Kinderen voelen haarfijn aan dat er iets niet goed zit.

Dus als ouders tegen me zeggen: we blijven bij elkaar voor de kinderen, moet ik altijd even zuchten. Je doet je kinderen er niet altijd een plezier mee om bij elkaar te blijven. Het is niet vanzelfsprekend de betere optie. Een scheiding is een ingrijpende gebeurtenis, maar opgroeien in een gezin waarin ouders niet gelukkig zijn is dat ook.

Welke keuze je ook maakt, maak die bewust. Sta stil bij het proces, voor jezelf en je kinderen. Praat met ze, huil met ze en knuffel met ze. Wees congruent in wat je voelt, zegt en doet. Daar hebben kinderen behoefte aan, duidelijkheid in woord, daad en gevoel.

 

Meer advies of gewoon eens sparren? Klik HIER

 

Een groet,

getekend hart 2.png

vanuit mijn hart, Claudia